« Το Πάσχα»

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Μεταφορά του πρωτοτὐπου -όπως δημοσιεύθηκε στις 6/5/1888 στην εφημερίδα «ΕΦΗΜΕΡΙΣ»- στην απλή ελληνική ανά παράγραφο.

«Αναστάσεως ημέρα και λαμπρυνθώμεν... Πάσχα το τερπνόν, Πάσχα Κυρίου, Πάσχα. Πάσχα πανσεβάσμιον ημίν ανέτειλε. Πάσχα, εν χαρά αλλήλους περιπτυξώμεθα...Ω Πάσχα, λύτρον λύπης. Πάσχα άμωμον, Πάσχα μέγα, Πάσχα το πύλας ημίν του παραδείσου ανοίξαν. Πάσχα πάντας αγιάζον πιστούς...»

Δια τοιούτων στιχηρών, εξ ων αναπέμπεται ευφροσύνη και αγαλλίασις ανεκλάλητος, η Εκκλησία υμνεί και πανηγυρίζει την Ανάστασιν του Σωτήρος. Η λέξις Πάσχα επενεργεί μαγικώτατα επί των οσίων υμνογράφων και λησμονούσιν επί βραχύ το αυστηρόν και μελαγχολικόν κάλλος, όπερ χαρακτηρίζει τας εμπνεύσεις των προ της απαλής και Λυδικής, ως ειπείν, αρμονίας, ήτις αυτόματος διαχέεται από των ιερών αυτών φορμίγγων επί τω τρισμεγίστω αγγέλματι.

 Μέσα από τέτοια στιχηρά [i] πηγάζει - μεταδίδεται  χαρά και αγαλλίαση απερίγραπτη με λόγια, η εκκλησία υμνεί και πανηγυρίζει την Ανάσταση του Σωτήρα. Η λέξη Πάσχα επενεργεί με τρόπο μαγικότατο, στους όσιους υμνογράφος οι οποίοι λησμονούν για λίγο την αυστηρή και μελαγχολική ομορφιά η οποία χαρακτηρίζει τις εμπνεύσεις τους, μπροστά στην απαλή και Λυδική [ii] θα μπορούσαμε να πούμε μουσική αρμονία η οποία, αυτομάτως διαχέεται από τις ιερές αυτές λύρες, που αναγγέλλουν  την τρισμέγιστη είδηση.

Τι μπορεί να βγει από ένα ταπεινό αγκάθι... : ο κορινθιακός ρυθμός κιονόκρανου (την ιδέα πήρε παρατηρώντας το αγκάθι ο γλύπτης Καλλίμαχος -5ος αι. π.Χ)

 

Σύμφωνα με τη θεωρία μάθησης του εποικοδομητισμού (Rogers, Badura, Vygotski ), οι μαθητές μαθαίνουν μέσα από τις εσφαλμένες αντιλήψεις τους.

Αλλά και η θεωρία «της γνωστικής προσέγγισης» του Piaget πρεσβεύει πως η διαδικασία της μάθησης επιτυγχάνεται μέσα από μια κατάσταση «ανισορροπίας», δηλαδή ο μαθητής είτε ενσωματώνει τη νέα γνώση στην παλιά είτε τροποποιεί την παλιά γνώση. Η μάθηση λοιπόν δεν είναι μια παθητική διαδικασία.

Αντί για εμπόδιο, τα λάθη πρέπει να θεωρούνται το «όχημα» για να οδηγηθεί ο μαθητής στην επιτυχία. όπως γίνεται και στον αθλητισμό, στην τέχνη, στην επαγγελματική - κοινωνική ζωή.

 Τα λάθη δεν είναι συνώνυμα της αποτυχίας.Αποτυχία είναι το να μη μαθαίνεις από αυτά.Τα λάθη είναι μία απαραίτητη στάση στο ταξίδι της ζωής σου. Όχι ο τελικός προορισμός.

 Το «λάθος» είναι συνυφασμένο με τη διαδικασία ανακάλυψης της γνώσης. Θεωρείται παιδαγωγικό και μαθησιακό εργαλείο...

Ο Serge Tisseron είναι Γάλλος ψυχαναλυτής-ψυχίατρος, από τους πιο γνωστούς στη χώρα του. Δίνει κατευθύνσεις έρευνας στο πανεπιστήμιο University Paris 7 Denis Diderot.

Μελετά τις σχέσεις των νέων με τις νέες τεχνολογίες, τις παρανοήσεις ανάμεσα στους ενήλικες και την επόμενη γενιά, και τις επιπτώσεις της τεχνολογίας της πληροφορίας στους νέους ανθρώπους.

Το 2008 ανέπτυξε τον κανόνα «3-6-9-12», που σημαίνει, «όχι τηλεόραση πριν από τα τρία χρόνια, όχι παιχνίδια σε κονσόλα πριν από τα έξι, καθόλου internet πριν από τα εννέα χρόνια, και καθόλου κοινωνικά μέσα πριν από τα 12″. Το 2011 η Γαλλική Ένωση Παιδιάτρων αποδέχτηκε την πρόταση...

Αναπτύσσουμε και διευρύνουμε  την προσωπικότητά μας, όταν:

  • Aποδεχόμαστε  ισότιμη θέση δική μας και των άλλων στην ομάδα
  • Έχουμε διάθεση συνεργασίας, βοηθάμε ώστε να υπάρχει κλίμα συμφιλίωσης
  • Επαινούμε τα επιτεύγματα των άλλων
  • Αισθανόμαστε ότι μπορούμε να βελτιωθούμε και ας έχουμε αρκετά προτερήματα
  • Αποδεχόμαστε με ηρεμία και ταπεινότητα τα θετικά και αρνητικά χαρακτηριστικά του εαυτού μας
  • Προσπαθούμε να αξιολογούμε με ακρίβεια την πραγματικότητα
  • Αξιοποιούμε τα προτερήματα των άλλων για να γίνουμε καλύτεροι
  • Κατανοούμε και σεβόμαστε τις ανάγκες των άλλων
  • Με τη συμπεριφορά μας προστατεύουμε την υγεία και την ασφάλεια των γύρω μας 
  • Ενδιαφερόμαστε για την αλήθεια την ομορφιά και τη γνώση

Mε αφορμή τη συμπλήρωση σε λίγες ημέρες 140 χρόνων από το θάνατο του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

 

VI

 

«ΜΕ ΚΟΙΤΑΤΕ ΤΩΡΑ όλες σας,—άρχισε ο πρίγκιπας,— με τόση περιέργεια, που αν δε σας την

ικανοποιήσω, δεν αποκλείεται να μου θυμώσετε κιόλας. Όχι, αστειεύουμαι—βιάστηκε να προστέσει

χαμογελώντας.—

 

Εκεί... εκεί ήταν όλο παιδιά, και γω όλο το διάστημα βρισκόμουν κει κάτω με

παιδιά, μονάχα παιδιά είχα παρέα μου. Ήταν τα παιδιά εκείνου του χωριού, όλο το τσούρμο που

πήγαινε σχολείο.

 

Εγώ... όχι πως τους έκανα μάθημα∙ ω, όχι∙ για τα μαθήματα είχαν το δάσκαλο του

χωριού, το Ζυλ Τιμπό∙ δεν αποκλείεται κάτι να τους έμαθα κιόλας,...

Η υπερπροστασία των γονιών προς τα παιδιά ( μη θίξει και δυσκολέψει κανείς το δικό μου παιδί) έχει αρνητικά αποτελέσματα στην ψυχολογία τους. Είναι αντιπαιδαγωγική  γιατί δημιουργεί μεταξύ άλλων στα παιδιά:

1. Χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση  

2. Ροπή στο άγχος και την κατάθλιψη

3. Ντροπή και αμφιβολία

4. Απραξία από το φόβο μήπως κάνουν λάθος

5. Αυστηρότητα για τα λάθη των άλλων

6. Έλλειψη συναισθηματικής νοημοσύνης

7. Δυσκολία απλής και χαρούμενης συναναστροφής

8. Ναρκισσισμό / αίσθημα κατωτερότητας

Επισκέπτες του ιστοχώρου μας:

1.png2.png8.png1.png2.png7.png
Μέσα στην ημέρα:38
Μέσα στο μήνα:2468
Συνολικά:128127