Η ζήλια είναι ένα δυνατό αλλά δυσάρεστο αίσθημα, το οποίο νιώθουν οι άνθρωποι απέναντι σε άλλους, που πλεονεκτούν ή που επιτυγχάνουν κάτι αξιόλογο ή που κατέχουν κάτι που οι ίδιοι δεν έχουν.

Η ζήλια είναι από τα αρχαιότερα και πλέον πρωτόγονα αισθήματα που χαρακτηρίζουν τη συμπεριφορά του ανθρώπου. Υπάρχουν πάρα πολλά παραδείγματα ζήλιας που περιγράφονται σε όλους τους πολιτισμούς σε όλες τις περιόδους τις ιστορίας της ανθρωπότητας.

Η ζήλια μπορεί να υπάρχει φυσιολογικά, έως ένα βαθμό σε όλους τους ανθρώπους. Σε πολλές περιπτώσεις, η ζήλια μπορεί να δημιουργήσει μια κινητήριο δύναμη που οδηγεί τους ανθρώπους να εργαστούν και να αποκτήσουν κάτι ανάλογο ή ακόμη καλύτερο από το άτομο που πλεονεκτεί ή υπερέχει.

Ωστόσο κάποτε η ζήλια, γίνεται ζηλοφθονία. Η ζηλοφθονία είναι το μίσος που αισθάνεται κάποιος για τα ψυχικά και πνευματικά προτερήματα ή τα υλικά αγαθά ή τα σωματικά πλεονεκτήματα που έχει άλλος....

Είναι σημαντικό για τον κάθε άνθρωπο να είναι σε θέση να αναγνωρίζει τα αισθήματα που δημιουργούνται μέσα του ενώπιον διαφόρων καταστάσεων. Θα είναι έτσι σε θέση, να τα ελέγχει καλύτερα και να τα χρησιμοποιεί για αποδοτικότερη συμπεριφορά και τρόπο δράσης για επίτευξη των στόχων του.

Η αναγνώριση και ο έλεγχος της ζήλιας είναι μεγάλης σημασίας για την προσωπική και επαγγελματική ζωή του κάθε ανθρώπου. Για να πετυχαίνει την ορθή και αποδοτική διαχείριση της ζήλιας, χρειάζεται να ξέρει τις αιτίες που την προκαλούν.

Οι προσδοκίες

Οι ανεκπλήρωτες προσδοκίες είναι από τις συχνότερες αιτίες που δημιουργούν το δυσάρεστο αίσθημα της ζήλιας. Συχνά βάζουμε στόχους για τους εαυτούς, τα μέλη της οικογένειας ή τους ανθρώπους τριγύρω μας, που είναι δύσκολο να επιτευχθούν.

Η μη επίτευξη των στόχων αυτών είναι αιτία στεναχώριας και απογοήτευσης. Όταν συναντήσουμε άλλους που πέτυχαν αυτά που εμείς δεν καταφέραμε, τότε ξαφνικά δημιουργείται το δυσάρεστο αίσθημα της ζήλιας.

Η ανασφάλεια

Η έλλειψη αυτοπεποίθησης, η χαμηλή αυτοεκτίμηση, η σύγκριση με άλλους και οι φόβοι της ανεπάρκειας, μεγεθύνονται όταν βρισκόμαστε ενώπιον ανθρώπων επιτυχημένων ή που υπερέχουν. Η ζήλια που δημιουργείται από τη διαπίστωση της πραγματικότητας, μπορεί να φθείρει την ψυχική ευεξία ή να λειτουργήσει ως κινητήριος μοχλός για πρόοδο.

Το αίσθημα του δικαιώματος

Πολλοί άνθρωποι αισθάνονται ότι έχουν δικαιώματα για πολλά πράγματα, έστω και εάν δεν έχουν τις δυνατότητες ή δεν έχουν δουλέψει αρκετά για να τα αποκτήσουν. Η διαφορά της αντίληψης με την πραγματικότητα, οδηγεί σε άνισες συγκρίσεις με γένεση άσχημων αισθημάτων ζήλιας. 

 

Η ζήλεια στα παιδιά

Η ζήλια μπορεί να εμφανιστεί από το δεύτερο εξάμηνο της ζωής, αλλά κυρίως είναι εμφανής προς το τέλος του πρώτου έτους. Εκείνο που θα πρέπει να γνωρίζουμε ως γονείς είναι ότι η ζήλια είναι ένα πραγματικό και φυσιολογικό ψυχικό φαινόμενο που εντάσσεται στην παιδική συναισθηματικότητα. Εμφανίζεται με διαφορετικές μορφές και εκδηλώνεται με μια ποικιλία συναισθηματικών αντιδράσεων, συνηθέστερες από τις οποίες είναι:

  1. Η επιθετικότητα: που είναι τόσο σωματική όσο και λεκτική και υιοθετείται στην αντιδραστική μορφή συμπεριφεράς. Το παιδί θεωρεί τον εαυτό του θύμα μια ψυχολογικής επίθεσης, η οποία έχει σαν αιτία την απόρριψή του απ’τους γονείς, θεωρεί ότι οι γονείς του πλέον δεν το αγαπούν και εκδικείται επιτιθέμενο με τη σειρά του.
  2. Η παλινδρόμηση: το παιδί που ζηλεύει καταφεύγει σ’απεγνωσμένες προσπάθειες για επαναπόκτηση της αγάπης των γονέων του και προσπαθεί να επικεντρώσει την προσοχή τους μιμούμενο όλες τις συμπεριφορές του μικρότερου παιδιού. Η καθυστερημένη ενούρηση και άλλες παλινδρομικές μορφές συμπεριφορας δεν έχουν παρά αυτή κυρίως την αιτία.
  3. Η παραίτηση: αντίθετα με την επιθετικότητα και την παλινδρόμηση, υπάρχει το παιδί το οποίο παραιτείται από τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων του. Η παραίτηση είναι ακόμη περισσότερο έντονη στο παιδί, το οποίο απαντά στην εχθρότητα, στην οποία θεωρεί ότι βρίσκεται εκτεθειμένο ή αντίθετα στην έλλειψη αγάπης για την οποία υποφέρει, με συναισθήματα κατωτερότητας ή ενοχές.

Η εξέλιξη της ζήλιας, εξαρτάται κυρίως από τον τρόπο με τον οποίο οι γονείς αντιδρούν. Αντιδράσεις ακραίες δεν κάνουν τίποτε άλλο, παρά να επιδεινώνουν την κατάσταση, διότι το παιδί απωθεί από φόβο προς τους γονείς του μια επιθετικότητα κι ένα αρνητικό συναίσθημα. Η απώθηση όμως, δεν εξαφανίζει καθόλου τη ζήλια, αλλά αντίθετα σύμφωνα με τους κανόνες, οι οποίοι ήρθαν στο φως από την επιστήμη της ψυχολογίας, αυτή έχει πολλές πιθανότητες να επιδεινωθεί. Οι γονείς δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να μετατρέψουν τη ζήλια σε πραγματικό πρόβλημα και πρέπει να γνωρίζουν ότι είναι ένα φαινόμενο ”φυσικό και αναπόφευκτο”.

Η ψυχολογία αναφέρεται συχνά στον εγωκεντρισμό της παιδικής προσχολικής ηλικίας. Τα παιδιά δηλαδή έχουν στο επίκεντρο της σκέψης τους τον εαυτό τους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι εγωιστές ή μη κοινωνικά όντα.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, τα παιδιά αυτής της ηλικίας αδυνατούν να συνειδητοποιήσουν οτιδήποτε ξεφεύγει από τη σφαίρα των άμεσων εμπειριών ή αντιλήψεων τους.\

 

 

Ρήσεις για τη ζήλεια: (αφορούν ενήλικα άτομα)

Ο Πλάτωνας έλεγε: «Πρώτα έρχεται η ζήλεια κι από αυτή ο φθόνος».

 Ο  Αριστοτέλης ορίζει τον φθόνο ως εξής: «Ο φθόνος είναι λύπη που φαίνεται όταν βλέπουμε κάτι καλό στους συνανθρώπους μας »  

Ο Γρηγόριος Νύσσης αποφαίνεται ότι ο φθόνος είναι «αρχέκακο πάθος, πατέρας του θανάτου,  ρίζα  της κακίας, γένμηση της λύπης, μητέρα των συμφορών, αρχή της ντροπής».

Ο Μ. Βασίλειος  τονίζει ότι «όπως η σκουριά τρώει το σίδερο, έτσι και ο φθόνος κατατρώει την ψυχή αυτού που ζηλεύει»

Ο  Εφραίμ ο Σύρος, περιγράφοντας τον εσωτερικό κόσμο του ζηλόφθονου, παρατηρεί ότι αυτός έχει τάση να απαξιώνει κάθε τι, το οποίο θεωρεί ανώτερο γύρω του: «Αυτούς  που έχουν καλή φήμη τους μειώνει […] Ποτέ δεν χαίρεται ο φθονερός για την προκοπή του άλλου»

Ο Μπεντραντ Ράσελ  έγραψε ότι η ζήλια είναι μία από τις κυριότερες αιτίες της δυστυχίας. Είναι μια συνήθης και πλέον ατυχής πλευρά της ανθρώπινης φύσης, διότι δεν είναι μόνο αυτός που ζηλεύει δυστυχισμένος, αλλά επιθυμεί να προκαλέσει δυστυχία και στους γύρω του

Σε μεγάλη κρίση ζήλιας, ο άνθρωπος βιώνει πολλά σωματικά συμπτώματα, νιώθει ένταση, σπασμό των μυών, τρεμούλιασμα και ζαλάδα στο κεφάλι. Αυτά τα συμπτώματα διαρκούν ώρες και σταδιακά εξασθενούν.

 

Επισκέπτες του ιστοχώρου μας:

1.png0.png8.png7.png3.png3.png
Μέσα στην ημέρα:85
Μέσα στο μήνα:2407
Συνολικά:108733